Na zajęcia z poezją do Filii bibliotecznej w Starym Wielisławiu przybyła grupa osób z niepełnosprawnościami wraz z terapeutami, gotowa na chwilę wytchnienia, zachwytu i wspólnego odkrywania słów, które potrafią otwierać serca. Spotkanie rozpoczęła bibliotekarka Ewa, przypominając, czym właściwie jest poezja. Wśród jej słów wybrzmiała myśl, która stała się mottem całego wydarzenia:
„Czytanie poezji to jak spotkanie z przyjacielem, który rozumie bez słów.”
W tej atmosferze bliskości i skupienia uczestnicy miejscowych Warsztatów Terapii Zajęciowej zaprezentowali wiersze znanych polskich poetów. Publiczność mogła usłyszeć m.in.:
Agnieszkę Osiecką i jej „Życie”,
Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego z „Prośbą o wyspy szczęśliwe”,
Wisławę Szymborską i poruszające „Wielkie to szczęście”.
Każdy z występujących wniósł w te teksty coś własnego — odwagę, emocje, interpretację, a przede wszystkim autentyczną radość dzielenia się słowem.
Po części poetyckiej przyszedł czas na działanie. Warsztatowo, twórczo, z uśmiechem. Każda z drużyn otrzymała zestaw literackich puzzli: portret pisarza i fragment jego wiersza rozsypane w drobne elementy. Zadanie? Ułożyć całość tak, by obraz i słowo znów stały się jednością.
Wśród rozsypanek znalazły się utwory:
Bolesława Leśmiana – „Nie obiecuję ci prawie nic…”,
Wisławy Szymborskiej – „Dłoń”,
Adama Asnyka – „Szczęśliwa młodość”,
Marii Konopnickiej – „Powitanie wiosny”.
Każda drużyna spisała się na medal — z zaangażowaniem, współpracą i ogromną satysfakcją z efektu.
